Nieuws

Expo Bob Mertens ‘Recup Art’ : March 22th 2019

DATE 22/3/19

FISHING NORTH
BOSWEG

A few years before his retirement, Bob Mertens went to ‘ Art Academy ‘ because his creative genes were seriously itchy. Today he is working with recuperation materials that he finds at flea markets, in circular shops and in people’s homes that keep ‘big chaste’.

The art stories of Bob Mertens are very diverse but show a recognizable thread. They are absolutely not devoid of humor; in almost every work he processes a ‘twist’ with a veterinarian wink. Raining Man, for example, consists of plastic dolls.

“I combine the various pieces until they create their own story, Something that I have based on or exceptional sketches, I opt for recycled material as raw material because more than enough rubbish is produced in the world Why not reuse existing materials? “

“I really do not have any commercial intentions with my artworks, I only make them for my own pleasure.”

Glorie.Today Deluxe by Ballet van Vlaanderen #soon

In collaboration with the Ballet van Vlaanderen Glorie.Today will organise a theater play all over the house + an after-party in the basement.
This is an exclusive event for a number of 65 people, by invite only.

Expo Frans Peerlings 80 : March 8th 2019 with ‘Word of Welcome’ by psychiater Dirk De Wachter

DATE : 8/3/19

JAPANSE MEDITATIE
VREEMDE ONTMOETING

Frans Peerlings werd in 1939 in Bonheiden geboren als zoon van Sjarel de Scheper, die in Machelen bij Vilvoorde het beroep beenhouwer uitoefende.  Zelfs voor slagers zag de wereld er toen waarschijnlijk niet schitterend uit, want WO II stond op het punt de hele westerse maatschappij te ontwrichten.  Gelukkig was Frans toen nog maar een baby, misschien heeft hij herinneringen aan die tijd, maar ondanks het wereldgeweld verliep zijn jeugd naar verluidt tamelijk rimpelloos.

Later trok hij zoals iedere puber op met een aantal makkers, niets ongewoons zou je op het eerste gezicht zeggen, ware het niet dat hij en zijn kameraden, de “bende van de waterkiekens “, zich bezighielden met activiteiten die voor pubers toch wel enigszins vreemd te noemen zijn : het doel van hun tochten was cultuur.  Vanaf zijn prilste jeugd is Frans op zoek gegaan naar uitingen van cultuur.  Hoewel hij eerst in de richting van de literatuur evolueerde, raakte hij al vlug in de ban van de beeldende kunst.  Hij tekende altijd en overal.  Wat hij mooi vond, en vooral kleuren hadden zijn aandacht, probeerde hij na te schilderen.  Het kon dan ook niet uitblijven dat hij geboeid geraakte door het  rijke kleurenpalet van o.a. de impressionisten en Van Gogh.  Zijn eerste reproducties maakte hij door gebrek aan middelen op de meest onwaarschijnlijke materialen.  In zijn atelier heeft hij nog een werkje dat hij schilderde op de achterkant van een ganzenbord, dat was hopelijk niet meer in gebruik.



Bijna 20 jaar geleden, vond Frapee toevallig op  “het groot vuil” dat in de straat van zijn ouders op afhaling wachtte een afgedankte schildersezel en een paar oude doeken.  De eigenaar-schilder was daar overleden en blijkbaar kon niemand van de nabestaanden met die oude rommel iets aanvangen.  Frans wel.  Hij zeulde het hele boeltje mee naar huis en tot de dag van vandaag gebruikt hij nog steeds die oude weggegooide schildersezel.  Zo zie je maar weer.  De ene zijn dood is de ander zijn brood.  Nu kon hij echt terug aan de slag.



Een paar maanden later maakte hij en wandeling op de Dijledijk die vlak achter zijn tuin ligt.  Het moet zo een van die zwaar bewolkte dagen geweest zijn, wanneer de zon haar uiterste best doet om toch maar door het wolkendek te breken.  Dergelijke beelden hebben wij waarschijnlijk al allemaal gezien : zonnestralen die een gouden afgelijnde baan maken tot ze de aarde, in dit geval het water van de Dijle, bereikten.  Frans geraakte gefascineerd door dit bijna surrealistisch beeld en schilderde het.  Meteen had hij zijn eigen stijl en een thema ontdekt, namelijk de piramide.

Waarom duurde het zo lang voor Frapee met eigen werk naar voren kwam? Voor een deel lag dat ongetwijfeld aan zijn omgeving en zijn achtergrond.  Naar een academie was hij nooit geweest.  Schilders waren in zijn ogen misschien een soort halfgoden waar hij niet aan kon of durfde tippen.  Wie zal het zeggen?  Gaandeweg leerde hij een aantal mensen kennen, die hem de nodige zelfzekerheid gaven om de stap naar een eerste bescheiden tentoonstelling te wagen.  Vanaf het ogenblik dat hij voor zichzelf uitgemaakt had, dat zijn werk inderdaad de moeite waard was, dat hij iets unieks te bieden had, heeft hij de koe zeer drastisch bij de spreekwoordelijke horens gevat.

In 1986 stapte hij met één schilderijtje, “Pieter” genaamd, onder de arm naar Staf Gillé.  Conservator van tentoonstellingsruimte ‘De Witte Vlag’. Hij organiseerde tentoonstellingen en andere culturele activiteiten.  Onze Frans stapte er met het eerder vermelde schilderijtje op af en vroeg doodleuk of hij eens mocht tentoonstellen.  Daar  had Staf Gillé wel oren naar, maar hij wou natuurlijk wel eerst even wat werk zien.  Dat kon…

Feit is, dat Staf Gillé en Frapee afspraken dat hij twee jaar later met 20 schilderijen in dezelfde stijl zou mogen tentoonstellen in “De Witte Vlag”.  Het was een keerpunt voor Frapee.  Hij werkte secuur door en kwam de afspraak na.  In 1988 stelde hij voor het eerst tentoon met 20 werken in Rijmenam in “De Witte Vlag”.

Staf Gillé begon zijn openingstoespraak met de woorden “Het is nieuw werk dat jong en fris aandoet, Frans Peerlings weet ons telkens wat te vertellen met een verrassend kleurenspel, spontaan gedaan met een sterk effect.  Waarom zou het géén kunst zijn?”
Sindsdien is alles in een stroomversnelling gegaan.  De laatbloeier Frapee is nu uniek artiest in volle evolutie.Uit openingstoespraak tentoonstelling Frans Peerlings. 
30 oktober 2003 – C.C. Bonheiden

ATELIER FRANS PEERLINGS Kattendijkdok, Antwerpen Belgium

Tel. 032 – (0)15 51 26 75  ::   Frans.peerlings@telenet.be  ::   www.franspeerlings.com